Wyszukiwarka

BIBLIOTEKA

GMINA MASŁÓW

Ojciec Święty Jan Paweł II naszym przewodnikiem

2019-06-20 21:07:29, komentarzy: 0

Górale z Gór Świętokrzyskichsą wdzięczni naszemu wielkiemu rodakowi za przybycie w dniu 3 czerwca 1991 roku do Masłowa i przyjęcie honorowego tytułu przewodnika po Górach Świętokrzyskich. Papież Jan Paweł II przyjmując odznakę przewodnika świętokrzyskiego powiedział wówczas: Dobrze, że jest to tytuł honorowy!(...)Te góry są dla mnie drogie, bo są ziemią Świętego Krzyża. Dobrze, że dostałem ten tytuł przewodnika, czym bowiem ma być papież, jeżeli nie przewodnikiem po tajemnicy Świętego Krzyża? Tylko Krzyż jest mocą Bożą i mądrością Bożą, jak powiedział Święty Paweł. Więc dziękuję, będę się starał dalej być we wszystkim pokornym sługą tej tajemnicy,(…). Wcześniej podczas swojego kazania jako przewodnik duchowy wezwał do odnowienia życia rodzin, małżeństw i poszanowania życia poczętego. Wzywał słuchaczy do prawdziwej miłości małej i wielkiej Ojczyzny: „ Może dlatego mówię tak, jak mówię, ponieważ to jest moja matka, ta ziemia! To jest moja matka, ta ojczyzna! To są moi bracia i siostry! I zrozumcie, wy wszyscy, którzy lekkomyślnie podchodzicie do tych spraw, zrozumcie, że te sprawy nie mogą mnie nie obchodzić, nie mogą mnie nie boleć! Łatwo jest zniszczyć, trudniej odbudować”. Podczas całej swojej pierwszej pielgrzymki do Polski (mija 40-rocznica) dawał Polakom nadzieję.

W swoich przemowach, jak dobry przewodnik, odnajdywał w dorobku całych pokoleń tworzących historię Polski, te wartości, które stanowią o wielkości naszego narodu. Podkreślał, że nie można zapomnieć, co legło u podstaw państwowości Polski – chrzest i dlatego jej mieszkańcy są Bogiem silni.

Region świętokrzyski ubogacił kulturę polską działalnością wybitnych postaci, w tym związanych z twórczością literacką. Na mapie polskości naszego regionu można odnaleźć: Nagłowice Mikołaja Reja, Czarnolas Jana Kochanowskiego, Oblęgorek Henryka Sienkiewicza, czy też Ciekoty Stefana Żeromskiego. Społeczność Związku Gmin Gór Świętokrzyskich nie zapomina o swoich pisarzach i poetach pomniejszych, lecz również wartościowych. Należy tu wspomnieć poetów ludowych z Doliny Wilkowskiej, do których należą: Maria Cedro-Biskupowa, Jan Cedro, Katarzyna Zaborowska zwana „Kaśką spod Łysicy” oraz małżeństwo Rozalia i Wojciech Grzegorczykowie ze wsi Krajno. Ci ostatni poeci będący analfabetami – do końca życia nie nauczyli się pisać ani czytać – paradoksalnie, dzięki pomocy innych ludzi, doczekali się wydania swoich wierszy, których i tak nie mogli przeczytać. W 1972 roku dzięki staraniom Rocha Sulimy ukazał się tonik „Wiersze” Rozalia i Wojciech Grzegorczykowie z Krajna. Można powiedzieć, że ten ewenement literacki, który związany jest z naszą krainą, podkreślony został przez podania nazwy miejscowości Krajno. W XX i XXI wieku podanie miejsca pochodzenia autora jest wyjątkiem i nawiązuje do okresu średniowiecza (Janko z Czarnkowa, Wincenty z Kielczy), kiedy to twórczość była przechowywana w pamięci im współczesnych i przekazywana poprzez recytację lub śpiew (trubadurzy). Dorobek artystyczny Rozalii i Wojciecha Grzegorczyków jest taki a nie inny ponieważ opierał się na ich pamięci, którą na szczęście oboje posiadali aż do śmierci (zmarli w 1977r.). W swoich wierszach wykorzystując wrodzoną wrażliwość, pięknie nakreślili warunki życia codziennego górali świętokrzyskich i ich mentalność. Tragizm ich życia związany z okresu drugiej wojny światowej jest przedstawiony plastycznie w wierszach pana Wojciecha („Łysico, Łysico” , „Tragedia Michniowa”).

Lokalna Grupa Działania „Wokół Łysej Góry” pomogła zdobyć środki finansowe Stowarzyszeniu Przyjaciół Gminy Górno na realizację projektu „Rozalia i Wojciech Grzegorczykowie – poezja ludowa Gór Świętokrzyskich”, który miał swój finał w dniu 8 czerwca 2019 roku. Jest to piękny przykład pracy zespołowej na rzecz ocalenia przed zapomnieniem rodzinnych tradycji i mowy naszych przodków, która śmiało wpisuje się w nurt gwary góralskiej – jesteśmy „góralami” z Gór Świętokrzyskich. Dowodem na to jest prezentacja wierszy twórców ludowych przez uczniów podczas uroczystości poświecenia odrestaurowanego pomnika Państwa Grzegorczyków oraz występ gawędziarki pani Ewy Siudajewskiej. Wykład na temat tożsamości górali świętokrzyskich, ich umiłowania tradycji rodzinnych i poszanowania tego co święte. Śmiało można powiedzieć, że „gawęda” była swoistym powtórzeniem nauczania honorowego przewodnika Gór Świętokrzyskich Ojca Świętego Jana Pawła II. Dodajmy, że cały wykład o naszej rodzimej tradycji był wygłoszony w gwarze, a niezrozumiałe trudne słowa tłumaczone były na język literacki. Będąc uczestnikiem tej uroczystości byłem dumny, że kultywowana jest tradycja i piękna mowa Polaków, a także i to, że w sposób naturalny i spontaniczny uczy się młodych i nie tylko ich otwartości i wrażliwości na potrzeby drugiego człowieka. Bez tych ostatnich nie przetrwałaby twórczość Rozalii i Wojciecha Grzegorczyków z Krajna.

 

Czesław Kieszkowski


 

« powrót

Dodaj nowy komentarz