Jak zorganizować dzieciom warunki do nauki w domu.

Zawieszenie zajęć w szkołach nie może skutkować tym, że rodzice zostaną obarczeni dodatkowymi obowiązkami – w tym czasie uczniowie nadal pracują pod kierunkiem nauczycieli. Jednakże niekiedy, nawet w normalnych okolicznościach, jesteście Państwo proszeni przez dziecko o pomoc w szybkiej powtórce materiału, sprawdzeniuwiadomości itp.

Rodzicom bardzo zależy na tym, by ich dzieci zdobywały wiedzę i otrzymywały dobre oceny. Nie da się sformułować gotowej recepty, jak pomagać młodemu człowiekowi, do każdego należy podchodzić indywidualnie. Jedne dzieci nie mają prawie żadnych problemów z nauką, innym większość przedmiotów sprawia trudność. Rodzicielska „pierwsza pomoc” powinna być więc dostosowana do potrzeb dziecka. Istnieją jednak pewne uniwersalne zasady, które warto stosować – przedstawiamy Państwu poradnik nie tylko na czas zawieszenia zajęć lekcyjnych w szkołach:

1. Dziecko powinno mieć zapewniony stały kącik dla swojej pracy, gdzie bez problemu będzie mogło rozłożyć przybory do nauki, książki i zeszyty.

Należy od początku przyzwyczaić dziecko do uczenia się w pewnych, stałych godzinach, w czasie gdy w mieszkaniu panuje spokój i cisza. Wskazane jest wyłączenie odbiorników radiowych i telewizyjnych, aby nie rozpraszały dziecka. Uczniowie często będą korzystali w swojej pracy z pomocy Internetu, jednak niekontrolowana zabawa komputerem i zbyt częste oglądanie telewizji może przynieść negatywne skutki.

2. Dobrze jest ustalić stałe godziny pracy, dostosowane do indywidualnych możliwości dziecka z uwzględnieniem warunków domowych.

Chodzi tu o wykorzystanie biologicznego zegara organizmu. Jeśli dziecko uczy się zawsze o tej samej porze, to jego organizm po jakimś czasie nastawia się w tych godzinach na wysiłek intelektualny i jest bardziej efektywny.

3. Przygotowanie miejsca pracy, czyli zrobienie porządku na biurku i ułożenie pod ręką wszystkich rzeczy potrzebnych do uczenia się.

Jeśli dziecko ma przygotowane pod ręką wszystkie potrzebne do lekcji pomoce i przybory nie traci czasu na ich szukanie w trakcie uczenia się. Taka przerwa dekoncentruje i często trzeba zadanie rozpoczynać od nowa.

4. Należy zwrócić uwagę na ułożenie ciała, wysokość krzesła dostosować do wysokości biurka i wzrostu
dziecka, zadbać o dobre oświetlenie oraz spokój (zajęcie zabawą młodszego rodzeństwa).


Nieprawidłowo dobrana wysokość krzesła, oprócz zagrożenia wadą postawy, powoduje zmęczenie (dziecko „wierci się”), a to z kolei przeszkadza w skupieniu. Nieprawidłowe oświetlenie może osłabiać wzrok oraz powodować znużenie, zmęczenie czy bóle głowy. Takie sytuacje znacznie obniżają motywację do wysiłku intelektualnego i dziecko chce jak najprędzej zakończyć odrabianie lekcji.

5. Ustalić plan uczenia z uwzględnieniem przerw i konsekwentnie go przestrzegać.

Najtrudniejsze lekcje odrabiać na początku. Umysł jest wypoczęty a świadomość, że to co jest trudne zostało zrobione, zwiększa motywacje do dalszej pracy. Im dziecko ma większe trudności z koncentracją, tym przerwy powinny być częstsze i dłuższe. W miarę postępów należy wydłużać czas wysiłku intelektualnego i skracać przerwy.

6. Przed rozpoczęciem uczenia się każdego przedmiotu należy określić zakres materiału do opanowania – przeczytać polecenia i pytania, które są na końcu tematu, sprawdzić czy prawidłowo zostały przez dziecko zrozumiane, wątpliwości i niejasności wyjaśnić.

Naukowo zostało dowiedzione, że człowiek o wiele lepiej się uczy, gdy wie, czego ma się nauczyć. Czytając materiał (temat) uczeń na ogół nie wie co jest bardziej ważne, a co mniej i stara się zapamiętać wszystko albo też wykonuje czynność czytania bez skupiania się na treści. Jeśli zapozna się z pytaniami przed czytaniem wie, jakie informacje są ważne i jego uwaga jest skierowana na ich szukanie. Taka technika poprawia rozumienie czytanych treści, gdyż po przeczytaniu fragmentu (akapitu), żeby stwierdzić, czy zawiera odpowiedź na pytanie musi dokonać analizy informacji w nim zawartych, a tym samym lepiej je zapamięta.
 
7. Przy sprawdzaniu najpierw należy zauważyć i podkreślić to co zostało zrobione dobrze, a dopiero potem wskazać błędy i je omówić.


Rodzice sprawdzając wskazują na ogół błędy. Dziecko odbiera to: „tyle się napracowałem i wszystko źle”, co bardzo obniża motywację i zniechęca do pracy. Jeśli jednak rodzic zauważy i doceni wysiłek, pokaże najpierw to, co zostało zrobione dobrze, a dopiero potem wskaże błędy, to dziecko chętniej podejmie się dalszego wysiłku. Warto przepytać dziecko – odpowiadanie w domu na głos pozwala na sformułowanie myśli i przełożenie ich na wypowiedź ustną. Sprawdzając prace pisemne dziecka wskazujemy błędy, ale nie poprawiamy ich, staramy się wyjaśnieniami i pytaniami pomocniczymi naprowadzić dziecko na prawidłowy tok myślenia.


Joanna Nogaj